چرا «با انگشت اشاره کردن» بی‌ادبی است؟

0

 

آیا زیر لب خواندن طلسمی جادویی برای سیاه کردن بخت کسی به دور از ادب و نزاکت نیست؟ این دقیقا همان دلیلی است که همیشه به ما می‌گفتند: بچه، با انگشت به مردم اشاره نکن! مردم قدیم باور داشتند وقتی انگشتی به سمت‌شان اشاره رفت، خطر طلسم شدن در کمین است تا به یکباره موش یا قورباغه شوند!

چیزی که روشن است این است که بسیاری از فرهنگ‌ها که عمرشان ممکن است به گذشته خیلی دور برگردد، این عمل را زشت دانسته‌اند. برخی از آن‌ها هم بسیار به خود گرفته‌اند و آن را کاملا قبیح تلقی کرده‌اند، اما قضیه چیست؟

در فرهنگ آمریکایی، اشاره کردن به یک فرد با انگشت ممکن است موجب ایجاد دلخوری شود، اما از نشان دادن انگشت میانی به او بدتر نیست! حال این که در برخی کشورها، عمل اشاره با انگشت به شدت تقبیح می‌شود، به طور مثال در اوگاندا راهی پیدا کرده‌اند تا با حرکات لب آدرس بدهند، یا برخی قبایل در گینه بیسائو برای این کار از زبان بهره می‌برند.

در حقیقت، نمی‌شود به طور حتم از دلیل بی‌ادبانه بودن اشاره با انگشت سخن گفت، چراکه آداب و سلوک معاشرت چیزی قراردادی است. دقت داشته باشید که هر فرهنگی، آداب و رسوم خودش را دارد و نمی‌شود با هر بخش از بدن که احساس می‌کنید بی‌خطر است شروع به دادن سیگنال کنید!

فرهنگ تایلندی به «پا» بسیار حساس است: اشاره با انگشت بزرگ پا به سمت یک فرد یا به ویژه مجسمه یا مردم مذهبی، و حتی غذا به شدت بی‌احترامی محسوب می‌گردد.

انگشت

در انتها باید گفت که باور به این که اشاره انگشت مقدمه گرفتار شدن در طلسمی سیاه و شیطانی است، باوری متعلق به اروپایی‌ها و ینگه دنیاست که به مراتب هم جدید است. با این حال، از رهگذر جهانی‌شدن و گسترش رسانه‌ها باور آن‌ها به سایر مناطق نیز رسوخ کرده است.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد